miércoles, 25 de febrero de 2009

Para los insomnes que tiran piedras a la luna...

"O ruído do silencio: unha foquedade de caracola, ou de conca de man, ou simplemente un buxán escuro, que impide o soño e, xa se sabe, que o home é tan só un milagre químico que soña; dito así coma quen non quere a cousa, pero que non por iso deixa de ser menos certo"

Alfredo Conde - Xa vai o griffon no vento

2 comentarios:

Andrea dijo...

... me encanta el revuelo de valencias que cada noche baila en mi almohada.
te quiero D' ( corazón)

Andrea dijo...

mmmm....tap tap tap tap tap.....


:D